Sesin Sanatı Üzerine Tartışmalar
71. Seminci, ‘Pensar (y escuchar el cine)’ adlı program çerçevesinde ‘El arte de la escucha’ başlıklı bir panel düzenledi. Avrupa’nın önemli ses tasarımcıları, bu oturumda, sesin sinemadaki yaratım sürecine dair görüşlerini paylaştılar. Etkinlik, Valladolid’deki Avrupa Film Akademisi’nin Ses Tasarımcıları Bölümü üyelerinin ilk buluşmasıyla da örtüşüyor.
Panele katılan isimler arasında, Wim Wenders, Paolo Sorrentino ve Jonathan Glazer gibi ünlü yönetmenlerle çalışmış olan Axel Arft, Silvia Moraes, Daniela Bassani, Krzysztof Stasiak ve Oscar ödüllü Tarn Willers yer aldı. Katılımcılar, Teatro Calderón’un Salón de Espejos’unda bir araya geldi.
Sesin Yaratımı ve Anlatıdaki Rolü
Panelde, sesin yaratım süreçleri ve sinemadaki anlatıdaki rolü üzerine çeşitli düşünceler paylaşıldı. Willers, setlerdeki ana hedeflerinin canlı performansları kaydetmek olduğunu belirtti: “Bizim amacımız ses kaydetmek ama aynı zamanda onu kaldırmak. Mekânda karşılaştığımız ses zorlukları her zaman farklılık gösteriyor.”
Stasiak ise, post prodüksiyonda yer almanın önemine değinerek, “Mekânları ziyaret etmeyi ve hazırlıklı olmayı seviyorum. Yanımda her zaman mikrofon, halı ve perde bulunduruyorum. Bu ve yönetmenle olan diyalog, işimizin temel unsurlarıdır,” dedi.
Sesin Evrimi ve Sinema Tüketimi
Panelin diğer bir önemli konusu, sinemadaki sesin evrimi oldu. Arft, “Günümüzde sinemada daha fazla fısıldama var. Bu tamamen yaratıcı vizyona bağlı. Yakın planda ya da genel planda çalışmak arasında büyük fark var,” dedi. Ayrıca, geçmişteki bir anısını paylaşarak, “Gene Hackman ile bir film çektim ve onun söylediklerini anlayamadım. Daha yüksek sesle konuşmasını istedim ama bana, ‘Ben bir aktörüm, konuşmak için izinim yok,’ dedi,” şeklinde konuştu.
Bassani ise, evde film izlerken dikkat ve niyet meselesine dikkat çekti: “Elbette, evde yemek yaparken ya da çocuklarla ilgilenirken bir filmi sadece dinleyebilirsiniz. Ancak en iyi deneyim her zaman sinema salonunda olacaktır,” dedi.
Dijitalleşmenin Etkisi ve Gelecek
Willers, analogdan dijitale geçişin meslekteki değişimleri nasıl etkilediğine değinerek, “Dijital, setlerdeki çalışma şeklimizi değiştirdi. En son yaptığım film 35 mm idi ve bu, artık olmayan bir disiplini yeniden deneyimlemek gibiydi,” açıklamasında bulundu.
Panelin sonunda, yapay zekanın sinemadaki yeri üzerine çeşitli görüşler paylaşıldı. Stasiak, bu teknolojinin post prodüksiyonda daha iyi sesler yaratmak için büyük bir araç olduğunu belirtirken, Arft ise, “Ben bu konuşmaya fazla yaşlıyım. Yapay zeka ile hiçbir işim yok,” diyerek espri yaptı.
Yapay Zeka ve İnsanın Rolü
Willers, yapay zekanın bazı sesleri temizlemek için kullanılabileceğini kabul etse de, bütün bir tasarımı yeniden şekillendirememesi gerektiğini vurguladı. “Yapay zeka birçok şeyi yapabilir ama oyunculuk yapamaz. Çekimdeki oyuncuların performanslarını değiştirmek mümkün değil,” dedi. Bassani ise izleyicilere düşündürücü bir soru yöneltti: “Daha önemli olan nedir: aksan mı yoksa yorum mu?”
